روغن كرچك تأثير مىكند . مصرف سه دانه عارى از پوسته آن كه در مقدارى شيره به صورت له‌شده در آمده باشد ، اثر مسهلى ظاهر مىكند . روغن كوركاس اثر تحريك كننده بر روى پوست بدن ندارد از اين جهت در صابون سازى از آن استفاده مىكنند . بايد در نظر داشت كه هميشه دانه‌هاى عارى از پوسته اين گياه مصرف شود ، زيرا در پوسته دانه ، نوعى ماده سمى به نام كورسين وجود دارد كه خطرناك است . گياه مذكور در ايران نمىرويد . « 1 » * دندان شير تعريف : اين گياه در زبان فرانسه دو اسم دارد يكى Pissenlit است . چون گياهى ادرارآور است معنى اين هم اين است كه شاش در تخت است و اسم ديگر Dentde lion است چونكه برگهاى آن كنگره كنگره و دندانه‌دار و شبيه به دندان شير است به اين گياه دندان شير هم مىگويند . اين گياه علفى است و بدون اين كه بكارند در مىآيد ، ساقه ندارد ، برگهايش به شكل گره‌اى در ريشه بالا آمده و پهن مىشود ، اين برگها متعدد ، دراز و دندانه‌دار است . گلهاى آن زرد رنگ ، بزرگ و منفرد است . ريشه آن خيلى بزرگ ، سياه و دراز داراى شيره سفيد غليظى مثل شير است . با برگهاى دندان شير سالادهاى ممتازى درست مىكنند كه خيلى خنك است و براى سلامتى مفيد است . ريشه آن تلخ و شيره‌دار است . خواص : ريشه اين گياه داراى خواص ادرارآور ، اشتهاآور و به طور خفيف مسهلى و تصفيه كننده خون را دارد .

--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 3 ، ص 9 .